Dat maakt beeldkeuze buiten een ander vraagstuk dan binnen. Drie richtingen die het wel houden.
Meegaan met wat er al groeit
De makkelijkste en meest voorspelbare keuze: botanisch. Bladeren, planten, groentinten. Het gaat een gesprek aan met de tuin in plaats van ertegenin.
Werkt vooral op een plek waar al iets groens staat, zodat het beeld de tuin verlengt. En een prettige bijkomstigheid: dit groen hoeft niet water. Kijk bij Botanical Greens.
Of juist contrast maken
De omgekeerde route. Een tuin is al groen; iets dat níet groen is valt daardoor harder op. Een grafisch werk of één sterke kleur tegen een groene achtergrond doet meer dan nog meer blad.
Dit werkt goed op een balkon of een klein terras, waar de wand een groter deel van het beeld is dan de planten. Zie Power of Color en Fields of Flowers.
Rustig houden als de tuin de hoofdrol heeft
Heb je juist veel te zien in de tuin — borders, meubels, een parasol — dan hoeft de wand niet mee te doen. Lichte, gedempte tinten en weinig detail houden het geheel rustig.
Wat werkt buiten minder goed?
Twee dingen, en die hebben allebei met afstand te maken:
- Klein en fijn detail — buiten kijk je van verder weg dan binnen, vaak van de andere kant van de tuin. Wat op anderhalve meter prachtig is, wordt op zes meter een vlek.
- Beeld dat het van kleurnuance moet hebben — buitenlicht verschuift van ochtend tot avond en van seizoen tot seizoen, dus subtiele kleurverhoudingen zien er niet twee keer hetzelfde uit.
Groot en duidelijk werkt dus beter dan klein en subtiel — en het formaat is geen beperking, want dat groeit met het aantal kaarten.
En het praktische deel?
Waar je hem het beste hangt, hoe je hem vastzet tegen wind en wat je in de winter doet, staat in IXXI buiten ophangen.
Waarom aanpasbare wanddecoratie
Je klikt lichte, scheurvaste kaarten met X-connectors aan elkaar en hangt ze op zonder boren. Formaat en ontwerp bepaal je zelf. Buiten is dat extra handig: in het najaar verhuist hij naar binnen en in het voorjaar hangt hij er weer.
